Od Florencji do Legendy: Fascynująca Historia AC Fiorentina

Associazione Calcio Fiorentina, powszechnie znana jako Fiorentina, „I Viola” (Fiołki) lub „I Gigliati” (Lilie, od symbolu Florencji), to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych klubów piłkarskich we Włoszech. Jej historia to barwna mozaika triumfów i tragedii, pasji i upadków, nierozerwalnie związana z duchem Florencji – miasta sztuki, kultury i niezłomności. Od momentu założenia w 1926 roku, Fiorentina ugruntowała swoją pozycję jako nie tylko sportowa wizytówka Toskanii, ale także świadectwo ludzkiej determinacji i miłości do futbolu.

Początki i Narodziny „Fiołków”

Historia ACF Fiorentina rozpoczęła się w niezwykle symboliczny sposób 29 sierpnia 1926 roku. Inicjatywa markiza Luigiego Ridolfiego, mająca na celu stworzenie silnej drużyny piłkarskiej reprezentującej Florencję, doprowadziła do fuzji dwóch lokalnych klubów: CS Firenze i PG Fiorentina Libertas. Był to akt strategiczny, mający na celu konsolidację sił we wciąż rozwijającym się świecie włoskiego futbolu i umożliwienie Florencji rywalizacji z potęgami takimi jak Juventus, Milan czy Inter. Nowo powstała Associazione Calcio Fiorentina SpA od samego początku przyjęła barwy fioletowe, które miały symbolizować królewskość, szlachetność i unikalność Florencji. Debia w Serie A, najwyższej klasie rozgrywkowej, nastąpił zaledwie pięć lat później, 20 września 1931 roku. Od tego momentu „I Viola” rozpoczęli swoją długą i krętą podróż przez włoskie boiska, szybko zdobywając serca mieszkańców miasta i stając się integralną częścią florentyńskiej tożsamości. Ich herb, bazujący na heraldycznej lilii (il giglio), utrwalił ten związek, czyniąc „I Gigliati” przydomkiem równie popularnym co „Fiołki”.

Pierwsze Triumfy i Złote Lata

Lata powojenne były dla Fiorentiny okresem budowania silnej pozycji. Klub zdobył swoje pierwsze mistrzostwo Włoch (Scudetto) w sezonie 1955/1956, pisząc jeden z najpiękniejszych rozdziałów w swojej historii. Pod wodzą legendarnego Fulvio Bernardiniego, zespół zaprezentował nowoczesny, ofensywny futbol, co zaowocowało dominacją w lidze. To historyczne zwycięstwo nie tylko ugruntowało pozycję Fiorentiny wśród czołowych drużyn kraju, ale także otworzyło drogę do europejskich pucharów, gdzie Fiołki, jako pierwsza włoska drużyna, dotarły do finału Pucharu Europy w 1957 roku, przegrywając z potężnym Realem Madryt.

Prawdziwym „złotym wiekiem” dla Fiorentiny okazała się dekada lat 60. W 1961 roku klub odniósł międzynarodowy sukces, zdobywając Puchar Zdobywców Pucharów – było to pierwsze europejskie trofeum w historii włoskiej piłki nożnej, co świadczyło o pionierskim duchu i wybitnych umiejętnościach drużyny. Fiołki regularnie triumfowały także na krajowym podwórku, zdobywając Puchar Włoch (Coppa Italia) w 1961 roku, a drugie mistrzostwo kraju w sezonie 1968/1969. Tamta drużyna, prowadzona przez Bruno Pesaolę, z takimi postaciami jak Giancarlo Antognoni (choć jego największe lata miały dopiero nadejść), stała się symbolem elegancji i skuteczności, wzbudzając podziw zarówno w kraju, jak i za granicą. Udział w kolejnych edycjach Pucharu UEFA i rozgrywek o Superpuchar Włoch jedynie potwierdzał stałe miejsce Fiorentiny na wysokim poziomie włoskiego i europejskiego futbolu.

Upadek i Feniks z Popiołów: Kryzys i Odrodzenie

Niestety, historia Fiorentiny nie jest wolna od bolesnych rozdziałów. Początek XXI wieku przyniósł klubowi najpoważniejszy kryzys finansowy w jego dziejach. Rok 2001 był symbolicznym początkiem końca ówczesnej Associazione Calcio Fiorentina, która mierzyła się z gargantuicznymi długami sięgającymi ponad 50 milionów dolarów. Skutkiem narastających problemów finansowych, które doprowadziły do upadłości, była drastyczna degradacja do czwartej ligi włoskiej (Serie C2) w 2002 roku. Był to szok dla całego włoskiego futbolu i tragiczna wiadomość dla niezliczonych kibiców Fiorentiny.

W obliczu katastrofy, z pomocą przyszedł przedsiębiorca Diego Della Valle, który przejął klub, nadając mu nową nazwę – Florentia Viola. Był to świeży początek, symbolizujący determinację Florencji do odbudowy swojej piłkarskiej dumy. Dzięki wsparciu fanów, którzy masowo wypełniali stadiony nawet w niższych ligach, oraz przemyślanym decyzjom nowego kierownictwa, klub rozpoczął imponującą drogę powrotną na szczyt. Przygoda Fiorentiny przez Serie C2 i Serie B była niczym sportowa epopeja, zakończona szybkim powrotem do Serie A. W 2003 roku, po zaledwie roku w Serie C2, klub awansował do Serie B, a następnie, dzięki kontrowersyjnej decyzji o powiększeniu Serie A i wygranym barażom, powrócił do elity już w 2004 roku, odzyskując przy tym swoją pierwotną nazwę – Associazione Calcio Fiorentina. Ta historia odbudowy jest przykładem niezwykłej wytrwałości, silnej woli i głębokiego związku klubu ze swoją społecznością. Nawet skandal Calciopoli w 2006 roku, który skutkował odjęciem punktów i wykluczeniem z europejskich pucharów, nie złamał ducha „Fiołków”, które po raz kolejny udowodniły swoją zdolność do podnoszenia się z najtrudniejszych sytuacji.

Powrót na Szczyt i Krajowe Sukcesy

Po burzliwym okresie i triumfalnym powrocie do Serie A, Fiorentina systematycznie umacniała swoją pozycję, stając się ponownie liczącym się graczem na włoskiej scenie. Sezon 2004/2005 był pełen emocji, a drużyna utrzymała się w lidze po zaciętej walce do ostatniej kolejki, co stanowiło fundament pod przyszłe sukcesy. W kolejnych latach Fiorentina regularnie rywalizowała o miejsca premiowane udziałem w europejskich pucharach, prezentując widowiskowy futbol.

Klub nieustannie demonstrował swoją siłę, zdobywając kolejne trofea w Pucharze Włoch i docierając do jego finałów, co tylko potwierdzało jego umiejętność konkurowania na najwyższym szczeblu włoskiej piłki nożnej. Choć kolejne Scudetto długo pozostawało poza zasięgiem, Fiorentina stała się synonimem drużyny, która potrafi zaskoczyć, pokonać faworytów i grać atrakcyjnie dla oka. Regularne występy w Lidze Europy, a w XXI wieku także w nowo utworzonej Lidze Konferencji Europy (finały w 2023 i 2024 roku), przyniosły klubowi międzynarodowe uznanie i cenne doświadczenie na europejskich stadionach, potwierdzając, że Fiorentina, pomimo wyzwań, pozostaje ważnym graczem w futbolowym krajobrazie kontynentu. Te osiągnięcia nie tylko wzbogaciły gablotę trofeów „Fiołków”, ale także utrzymały płomień nadziei i pasji wśród wiernych kibiców.

Tożsamość i Struktura Klubu: AC Fiorentina Współcześnie

ACF Fiorentina, głęboko zakorzeniona we Florencji, stanowi dumę Toskanii. Klub nie tylko reprezentuje swoje miasto na arenie sportowej, ale jest także ważnym elementem lokalnej ekonomii i kultury. Z siedzibą w sercu Florencji, Fiołki codziennie budują swoją markę, opierając się na bogatej historii i silnej społeczności.

Wizja Właściciela i Zarządu: Rocco Commisso

Od 2019 roku na czele AC Fiorentina stoi Rocco Commisso, amerykański biznesmen włoskiego pochodzenia i założyciel Mediacom Communications Corporation. Jego objęcie sterów klubu zwiastowało nową erę i znaczące ambicje. Commisso, znany ze swojej pasji do futbolu i silnego związku z włoskimi korzeniami, przyjął wyzwanie umocnienia pozycji Fiorentiny zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Jego wizja koncentruje się na kilku kluczowych filarach:

• Stabilność Finansowa: Commisso od momentu przejęcia klubu działał na rzecz jego uzdrowienia finansowego, dążąc do zapewnienia długoterminowej stabilności i uniezależnienia od kredytów. Jest to podstawa do dalszych inwestycji sportowych.
• Rozwój Infrastruktury: Jednym z priorytetów jest modernizacja stadionu Artemio Franchi lub budowa nowego obiektu. Commisso wielokrotnie podkreślał, że nowoczesna infrastruktura jest kluczowa dla zwiększenia przychodów, poprawy doświadczeń kibiców oraz przyciągnięcia najlepszych talentów.
• Wzmocnienie Kadry Sportowej: Celem jest zbudowanie konkurencyjnej drużyny, która będzie regularnie walczyć o europejskie puchary i powróci na szczyt Serie A. Wiąże się to z przemyślaną polityką transferową, inwestowaniem w młodych, perspektywicznych zawodników oraz utrzymywaniem gwiazd.
• Pielęgnowanie Tożsamości Klubowej: Rocco Commisso akcentuje przywiązanie do fioletowych barw i symbolu lilii, które stanowią ważny element tożsamości zespołu i jego kibiców. Dba o to, by Fiorentina pozostała klubem głęboko związanym z Florencją i jej tradycjami.

Pod jego kierownictwem Fiorentina ma ambicję stać się nowoczesnym, globalnym klubem, który jednocześnie nie traci swojego lokalnego charakteru i silnego związku z włoską piłką nożną.

Stadion Artemio Franchi: Serce Fiołkowej Twierdzy

Stadio Artemio Franchi to nie tylko arena sportowa, ale ikoniczny symbol Florencji i serce klubowej tożsamości Fiorentiny. Ten historyczny obiekt, zaprojektowany przez słynnego architekta Piera Luigiego Nerviego, został otwarty w 1931 roku. Jest to jeden z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych stadionów we Włoszech, zdolny pomieścić obecnie 47 282 widzów, co czyni go kluczowym punktem na mapie regionu Toskanii.

Architektura stadionu, z jego charakterystyczną wieżą Maratona i unikalnymi betonowymi konstrukcjami, jest arcydziełem włoskiego modernizmu. Przez dziesięciolecia Artemio Franchi był świadkiem niezliczonych triumfów, dramatycznych porażek i niezapomnianych chwil w historii Fiorentiny, a także gościł wydarzenia międzynarodowe, w tym mecze Mistrzostw Świata FIFA w 1934 i 1990 roku.

Dla miłośników futbolu, zwłaszcza fanów Fiorentiny, jest to przestrzeń przesiąknięta tradycją i emocjami. Każdy mecz domowy „Fiołków” to okazja do doświadczenia autentycznej włoskiej atmosfery piłkarskiej. Obecnie, pod przewodnictwem Rocco Commisso, trwają dyskusje i plany dotyczące przyszłości stadionu – od gruntownej modernizacji, która mogłaby połączyć zachowanie historycznej struktury z nowoczesnymi udogodnieniami, po budowę zupełnie nowego obiektu, który lepiej odpowiadałby wymogom współczesnego futbolu. Niezależnie od ostatecznej decyzji, Artemio Franchi pozostaje niezatarte w pamięci i sercach wszystkich związanych z Fiorentiną.

Wyceny, Strategia Transferowa i Ambicje Rynkowe

ACF Fiorentina, z wyceną rynkową oscylującą na poziomie 281,80 mln EUR (dane z początku 2026 roku, zgodnie z raportami rynkowymi), odgrywa istotną rolę we włoskiej piłce nożnej. Klub aktywnie uczestniczy na rynku transferowym, co przekłada się na ciągle zmieniający się bilans, ostatnio odnotowujący wartość -31,97 mln EUR. Taka dynamika jest naturalna dla klubu aspirującego do czołówki, który inwestuje w rozwój i wzmacnianie składu.

Strategia transferowa Fiorentiny opiera się na kilku filarach:

• Połączenie Doświadczenia z Młodością: Klub stara się pozyskiwać zarówno doświadczonych zawodników, którzy mogą od razu wnieść jakość i przywództwo, jak i młode talenty z potencjałem na przyszłość. Jest to klucz do budowania zrównoważonego składu.
• Skupienie na Rynku Włoskim i Poza Nim: Fiorentina monitoruje rynek krajowy w poszukiwaniu perspektywicznych graczy Serie A i Serie B, ale także aktywnie poszukuje wzmocnień na rynkach europejskich i światowych, co widać po dużej liczbie obcokrajowców w składzie.
• Zrównoważone Finanse: Mimo inwestycji, zarząd dba o to, by polityka transferowa była zgodna z zasadami Financial Fair Play. Oznacza to często konieczność sprzedaży kluczowych zawodników w celu pozyskania środków na dalsze wzmocnienia i pokrycie bieżących kosztów.
• Budowanie Wartości Zawodników: Klub inwestuje w rozwój swoich graczy, zwiększając ich wartość rynkową. Sukcesy na boisku i indywidualne występy przekładają się na wzrost wyceny piłkarzy, co w przyszłości może generować znaczące zyski ze sprzedaży.

Niedawne ruchy kadrowe, w tym pozyskanie kluczowych zawodników, miały na celu poprawę wyników zarówno w rozgrywkach krajowych, jak i europejskich. Te posunięcia są elementem długofalowej strategii zmierzającej do budowy silnej, konkurencyjnej drużyny Fiorentiny, zdolnej do walki o najwyższe cele i utrwalenia swojej pozycji wśród najlepszych klubów w Europie.

Taktyka i Kadra: Analiza Drużyny Fiorentina

Skład Fiorentiny na sezon 2025/2026 (z uwzględnieniem danych z 2024 roku, co pozwala na realistyczne odniesienie do „2026”) cechuje się różnorodnością, dynamizmem i strategiczną równowagą między doświadczeniem a młodzieńczym zapałem. Połączenie zawodników z różnych stron świata wnosi do drużyny unikalną mieszankę stylów gry i taktycznych możliwości.

Sztab Szkoleniowy i Filozofia Trenera Raffaele Palladino

Od 1 lipca 2024 roku stery drużyny Fiorentiny objął Raffaele Palladino. Były włoski napastnik, który zakończył karierę zawodniczą w 2019 roku, szybko dał się poznać jako obiecujący szkoleniowiec z nowoczesnym podejściem do futbolu. Jego wcześniejsze doświadczenia, w tym udana praca w AC Monza, gdzie wprowadził drużynę do Serie A i utrzymał ją w lidze, zbudowały mu reputację trenera potrafiącego wydobyć maksimum z podopiecznych.

Filozofia Palladino w Fiorentinie często opiera się na:

• Ofensywnym Stylu Gry: Preferuje szybką, kreatywną i dynamiczną grę z naciskiem na posiadanie piłki i konstruowanie akcji. Jego drużyny zazwyczaj prezentują atrakcyjny dla oka futbol.
• Elastyczności Taktycznej: Palladino jest znany z tego, że potrafi dostosować formację i taktykę do przeciwnika, często eksperymentując z ustawieniami takimi jak 4-2-3-1, 4-3-3 czy 3-4-2-1, w zależności od dostępnych zawodników i celu meczowego.
• Rozwoju Młodych Talentów: Zwraca szczególną uwagę na pracę z młodymi graczami, dając im szanse i wspierając ich rozwój, co idealnie wpisuje się w długoterminową strategię Fiorentiny.
• Intensywności i Wysokim Pressingu: Jego zespoły charakteryzują się wysoką intensywnością pracy na boisku, agresywnym pressingiem i szybkim odzyskiwaniem piłki.

W jego sztabie szkoleniowym kluczową rolę odgrywa Stefano Citterio, pełniący funkcję asystenta trenera. To on wspiera Palladino w codziennych treningach, analizie rywali i opracowywaniu strategii meczowych. Dodatkowo, Giorgio Bianchi jako trener bramkarzy odgrywa niebagatelną rolę, co pokazuje, jak bardzo klub przykłada wagę do kompleksowego przygotowania zawodników na każdej pozycji. Ten zgrany zespół szkoleniowy ma za zadanie prowadzić Fiorentinę do nowych sukcesów, bazując na solidnych fundamentach taktycznych i mentalnych.

Kluczowi Zawodnicy i Ich Rola na Murawie

W sezonie 2025/2026 Fiorentina dysponuje wszechstronnym zespołem, w którym każdy piłkarz pełni istotną funkcję, przyczyniając się do realizacji taktycznych zamierzeń trenera Palladino.

• Bramka: Pietro Terracciano to pewny punkt defensywy, zapewniający stabilność i skutecznie odpierający ataki przeciwników. Jego doświadczenie i umiejętności refleksowe są kluczowe w wielu newralgicznych momentach.
• Obrona: Obronę wzmacnia doświadczony kapitan Cristiano Biraghi, który jako boczny obrońca nie tylko dba o tyły i organizację defensywy, ale również aktywnie angażuje się w ofensywne akcje poprzez precyzyjne dośrodkowania i udział w stałych fragmentach gry. Wspierają go równie ważni stoperzy, tworzący zgrany blok obronny.
• Pomoc: W środku pola kluczową rolę odgrywa Gaetano Castrovilli, którego kreatywność, technika i zdolność do dyktowania tempa gry sprawiają, że przejścia między defensywą a atakiem są płynne i dynamiczne. Jego wkład w kreowanie sytuacji bramkowych jest nieoceniony.
• Ofensywa: Zespół opiera się na umiejętnościach napastników, takich jak Luka Jović i Arthur Cabral (w kontekście 2026 roku, zakładając ich obecność lub adekwatne zastępstwa). To oni odpowiadają za zdobywanie bramek, wywieranie presji na obrońców rywali oraz kreowanie sytuacji strzeleckich dzięki swojej sile, szybkości i instynktowi strzeleckiemu.

Każda z tych ról odgrywa kluczową rolę w strategii Fiorentiny. Wzajemne zrozumienie i współpraca zawodników na różnych pozycjach to klucz do zwycięstw na boisku. Dzięki dobrze zbalansowanemu składowi, z uwzględnieniem również graczy wypożyczonych, możliwe jest realizowanie różnorodnych taktyk oraz elastyczne dostosowywanie się do stylu gry rywali. Międzynarodowa obecność, z zawodnikami pochodzącymi z różnych zakątków świata, wzbogaca styl gry, taktyki meczowe oraz zwiększa różnorodność kulturową i językową w ekipie, co często przekłada się na lepsze zrozumienie w różnych stylach futbolu.

Młodość, Doświadczenie i Międzynarodowy Charakter Zespołu

Fiorentina na początku 2026 roku prezentuje skład o średniej wieku wynoszącej około 25,9 roku (dane hipotetyczne, ale bazujące na trendach). To świadectwo młodej, pełnej energii drużyny, która jednak posiada w swoich szeregach również doświadczonych liderów. W skład zespołu wchodzi zazwyczaj około 25 piłkarzy, z czego blisko 40% to obcokrajowcy, co stanowi około 10-12 zawodników.

Ta różnorodność kulturowa i narodowościowa jest strategicznym atutem Fiorentiny, umożliwiającym wdrażanie rozmaitych stylów gry oraz strategii. Gracze z różnych lig i o różnych przeszłościach wnoszą do zespołu unikalne umiejętności, perspektywy i sposoby myślenia o futbolu. Obecność międzynarodowych zawodników świadczy także o globalnym zasięgu klubu i jego atrakcyjności dla graczy spoza Włoch.

Klub chętnie korzysta z mechanizmu wypożyczeń zawodników, co pozwala elastycznie dostosowywać skład do wymagań trenera oraz strategii klubu bez konieczności ponoszenia pełnych kosztów transferowych. To pozwala na rotację, wprowadzanie świeżej krwi i testowanie zawodników w warunkach Serie A. Średni wiek piłkarzy ma istotny wpływ na dynamikę zespołu, tworząc pożądaną równowagę między doświadczeniem weteranów, którzy mogą stabilizować grę i przekazywać wiedzę, a młodzieńczą energią i chęcią do udowodnienia swojej wartości przez młodszych graczy. Ta strategia ma zapewnić Fiorentinie zarówno natychmiastową konkurencyjność, jak i stabilny rozwój w perspektywie długoterminowej.

Galeria Chwały: Osiągnięcia i Ikony Fiorentiny

Associazione Calcio Fiorentina może poszczycić się bogatą gablotą trofeów, świadczącą o jej znaczącej roli w historii włoskiego i europejskiego futbolu. Od dwóch mistrzostw Włoch po triumfy w pucharach krajowych i europejskich, „Fiołki” wielokrotnie dostarczały swoim fanom niezapomnianych wrażeń i powodów do dumy.

Dominacja w Pucharach Krajowych: Coppa Italia i Supercoppa

Fiorentina ma na swoim koncie sześć triumfów w Pucharze Włoch (Coppa Italia), co plasuje ją wśród najbardziej utytułowanych drużyn w tej dziedzinie. Te zwycięstwa, rozłożone na przestrzeni dekad (1940, 1961, 1966, 1975, 1996, 2001), świadczą o niezwykłej umiejętności zespołu do rywalizacji w systemie pucharowym, gdzie każdy mecz jest na wagę złota. Każdy z tych pucharów miał swoje unikalne znaczenie – od pierwszego trofeum w erze przedwojennej, przez lata sukcesów w latach 60. i 70., aż po triumfy w końcówce XX wieku i na początku XXI wieku, z których ten ostatni – w 2001 roku – był symbolicznym ukoronowaniem ery przed nadejściem kryzysu finansowego. Zwycięstwa te dowodzą, że Fiorentina potrafiła pokonywać wymagających przeciwników z Serie A, często w dramatycznych finałach.

Dodatkowo, Fiorentina zdobyła Superpuchar Włoch (Supercoppa Italiana) w 1996 roku, co było bezpośrednim następstwem zdobycia Coppa Italia. Mecz o Superpuchar, rozgrywany zazwyczaj pomiędzy mistrzem kraju a zdobywcą Pucharu Włoch, jest prestiżowym otwarciem sezonu. To osiągnięcie jedynie wzbogaciło kolekcję klubowych trofeów i podkreśliło silną pozycję Fiorentiny na krajowej scenie piłkarskiej. Te sukcesy pucharowe potwierdzają zdolność klubu do osiągania świetnych wyników nie tylko w regularnych rozgrywkach ligowych, ale również w turniejach eliminacyjnych, gdzie liczy się każdy błąd i każdy detal.

Europejskie Wyprawy: Od Pucharu Zdobywców Pucharów po Ligę Konferencji

Na arenie międzynarodowej Fiorentina również zapisała się złotymi zgłoskami, biorąc udział w finałach czterech głównych turniejów europejskich, co jest osiągnięciem dostępnym dla nielicznych. Największe osiągnięcie na arenie kontynentalnej miało miejsce w 1961 roku, kiedy to Fiorentina, jako pierwszy włoski klub w historii, triumfowała w Pucharze Zdobywców Pucharów. Był to przełomowy moment dla włoskiego futbolu, dowodzący, że kluby z Półwyspu Apenińskiego mogą rywalizować z europejskimi potęgami.

Ponadto, Fiorentina dotarła do finału prestiżowego Pucharu Europy (obecnie Liga Mistrzów) w 1957 roku, ulegając jedynie legendarnemu Realowi Madryt. Klub regularnie uczestniczył także w Pucharze UEFA (obecnie Liga Europy), wielokrotnie dochodząc do zaawansowanych faz rozgrywek, co umacniało jego renomę na Starym Kontynencie.

W ostatnich latach, Fiorentina kontynuuje swoją europejską przygodę, docierając do finałów Ligi Konferencji Europy w 2023 i 2024 roku. Choć oba finały zakończyły się porażkami, sam fakt dwukrotnego osiągnięcia tak wysokiej fazy rozgrywek w ciągu dwóch kolejnych sezonów świadczy o nieustannym zaangażowaniu klubu na europejskiej scenie i jego ambicjach powrotu do elity. Te występy dowodzą, że „Fiołki” nadal utrzymują silną pozycję na arenie europejskiej, a ich historia w międzynarodowych pucharach jest źródłem ogromnej dumy dla florentyńskiej społeczności.

Najwięksi Strzelcy i Piłkarskie Legendy „Fiołków”

Historia Fiorentiny jest nierozerwalnie związana z postaciami wybitnych piłkarzy, którzy swoimi umiejętnościami, pasją i lojalnością na zawsze zapisali się w sercach kibiców.

Jednym z najwybitniejszych strzelców i absolutnych legend w historii Fiorentiny jest Gabriel Batistuta. Argentyński napastnik, nazywany „Batigolem”, reprezentował barwy klubu przez dziewięć niezapomnianych lat, od 1991 do 2000 roku. W tym czasie zdobył