„Zmierzch”: Fenomen, który odmienił oblicze popkultury młodzieżowej
W 2008 roku na ekrany kin na całym świecie wkroczył film, który na zawsze zmienił postrzeganie młodzieżowej fantastyki i gatunku wampirycznego. Mowa oczywiście o „Zmierzchu” (ang. „Twilight”) – ekranizacji bestsellerowej powieści Stephenie Meyer, która z miejsca stała się globalnym fenomenem. Ta opowieść o niemożliwej miłości między śmiertelną dziewczyną a nieśmiertelnym wampirem przyciągnęła miliony widzów, definiując całe pokolenie fanów i inspirując niezliczone dzieła popkultury. Film „Zmierzch” nie tylko pobił rekordy kasowe, ale także zapoczątkował trwającą dekadę modę na romantyczne historie z elementami nadprzyrodzonymi, stając się kamieniem milowym w adaptacjach literackich XXI wieku.
Seria „Zmierzch” zrewolucjonizowała gatunek fantasy, wprowadzając do niego nową, świeżą perspektywę. Zamiast skupiać się wyłącznie na horrorze i grozie związanej z wampirami, Stephenie Meyer postawiła na miłość, moralność i wewnętrzne konflikty bohaterów. W centrum fabuły znalazła się Isabella Swan, introwertyczna nastolatka, która przeprowadza się do deszczowego Forks w stanie Waszyngton i tam odkrywa świat pełen tajemnic. Jej spotkanie z niezwykle przystojnym i zagadkowym Edwardem Cullenem, młodzieńcem o skórze zimnej jak lód i wzroku pełnym wiekowej mądrości, rozpoczyna epicką sagę o zakazanym uczuciu. Wampir Zmierzch stał się synonimem tej specyficznej, romantycznej interpretacji mrocznych istot nocy, osadzając je w kontekście trudnych wyborów, niebezpieczeństw i wszechogarniającej pasji.
Sukces filmu „Zmierzch” wynikał z kilku czynników: wiernej adaptacji ukochanej książki, starannie dobranej obsady, która tchnęła życie w ikoniczne postacie, oraz umiejętnemu połączeniu romansu, akcji i elementów nadprzyrodzonych. Reżyseria Catherine Hardwicke uchwyciła mroczny, eteryczny klimat powieści, tworząc wizualnie porywającą opowieść, która w równym stopniu intrygowała i wzruszała. To właśnie ta delikatna równowaga między baśniowością a codziennymi problemami nastolatków sprawiła, że „Zmierzch” stał się czymś więcej niż tylko kolejnym filmem o wampirach – stał się zjawiskiem kulturowym, które na stałe wpisało się w annały kinematografii.
Od literackiego bestsellera do kinowego hitu: Proces adaptacji „Zmierzchu”
Historia sukcesu „Zmierzchu” rozpoczęła się w 2005 roku, kiedy to Stephenie Meyer wydała pierwszą część swojej sagi. Powieść, zrodzona z inspirującego snu, szybko stała się literackim fenomenem, sprzedając się w milionach egzemplarzy na całym świecie i zdobywając rzesze oddanych czytelników. Tak ogromna popularność nie mogła pozostać niezauważona przez Hollywood, co naturalnie doprowadziło do podjęcia decyzji o ekranizacji. Realizacja filmu „Zmierzch” w 2008 roku była efektem zaangażowania wielu utalentowanych twórców, którzy podjęli się trudnego zadania przeniesienia skomplikowanego świata powieści na duży ekran.
Za reżyserię odpowiedzialna była Catherine Hardwicke, znana z filmów takich jak „Trzynastka”. Jej artystyczna wizja i doświadczenie w portretowaniu trudnych relacji młodzieżowych okazały się kluczowe dla sukcesu adaptacji. Hardwicke z niezwykłą dbałością o szczegóły budowała nastrój filmu, koncentrując się na surowych krajobrazach Północno-Zachodniego Pacyfiku, które doskonale oddawały melancholię i tajemniczość Forks. Jej styl, charakteryzujący się dynamicznymi ujęciami i intymnymi zbliżeniami, pozwolił widzom w pełni zanurzyć się w emocjonalny świat Belli i Edwarda. Zdjęcia do filmu realizowano głównie w stanie Oregon, co pozwoliło na uchwycenie autentycznej atmosfery deszczowego i mglistego miasteczka, będącego tłem dla zakazanego romansu.
Scenariusz, napisany przez Melissę Rosenberg, sprostał wyzwaniu kondensacji obszernej powieści w dwugodzinny film, jednocześnie zachowując jej kluczowe wątki i ducha. Rosenberg, z ogromnym szacunkiem dla materiału źródłowego, udało się uchwycić esencję relacji między Bellą a Edwardem, podkreślając ich wzajemne przyciąganie, wewnętrzne konflikty oraz niebezpieczeństwa, jakie niosła ze sobą ich miłość. Film wiernie oddał niezwykłą atmosferę oryginału, umiejętnie łącząc elementy romansu z fantastyką i subtelnym dreszczykiem emocji. Premiera „Zmierzchu” 17 listopada 2008 roku w USA (a 9 stycznia 2009 roku w Polsce) była wyczekiwanym wydarzeniem, które z miejsca przekształciło literacki sukces w globalny hit kasowy. Film, trwający dokładnie dwie godziny i dwie minuty, zdobył szerokie uznanie krytyków i widzów, co potwierdziły liczne nagrody i nominacje, w tym trzy Kryształowe Statuetki, piętnaście innych nagród oraz osiem nominacji do prestiżowych wyróżnień filmowych. Był to dowód na to, że adaptacja nie tylko usatysfakcjonowała fanów książek, ale także przyciągnęła nową publiczność, wprowadzając ją w fascynujący świat, gdzie wampir Zmierzch jest bohaterem romantycznej epopei, a nie tylko figurą grozy.
W Forks, gdzie słońce nigdy nie świeci: Opowieść o zakazanej miłości
Fabuła filmu „Zmierzch” skupia się na Isabelli „Belli” Swan, nieśmiałej i nieco niezręcznej nastolatce, która postanawia opuścić słoneczne Phoenix w Arizonie, aby zamieszkać ze swoim ojcem, Charliem, szefem policji w deszczowym miasteczku Forks w stanie Waszyngton. Decyzja ta wynika z ponownego zamążpójścia jej matki, Renée, i pragnienia zapewnienia jej przestrzeni. Przeprowadzka do Forks, miejsca o wiecznie zachmurzonym niebie i bujnych, tajemniczych lasach, staje się punktem zwrotnym w życiu Belli, otwierając ją na niezwykłe i niebezpieczne doświadczenia, które na zawsze zmienią jej los.
W nowej szkole Bella szybko zwraca uwagę na grupę tajemniczych, niezwykle pięknych i powściągliwych rodzeństwa Cullenów. To właśnie Edward Cullen, jeden z nich, intryguje ją najbardziej. Edward jest niezwykły pod każdym względem: jego skóra lśni w słońcu, jest niewiarygodnie szybki i silny, a jego wzrok zdaje się przenikać duszę. Między Bellą a Edwardem natychmiast rodzi się intensywna chemia, która przeradza się w głębokie i skomplikowane uczucie. Pomimo początkowych oporów i prób trzymania Belli na dystans, Edward nie potrafi oprzeć się jej zapachowi i tajemnicy, którą kryje jej umysł – jedynego, którego nie potrafi czytać. Wkrótce Bella odkrywa jego największy sekret: Edward i jego rodzina to wampiry, które jednak, w odróżnieniu od większości swojego gatunku, wybrały „wegetariański” styl życia, żywiąc się wyłącznie krwią zwierząt.
Ich zakazany romans, pełen namiętności i dylematów, szybko staje się centralnym punktem narracji. Edward, pomimo swojej nieśmiertelnej natury i niebezpieczeństwa, jakie stanowi dla Belli, zakochuje się w niej bez pamięci, zmagając się jednocześnie ze swoim „wampirzym” instynktem. Bella z kolei jest gotowa zaryzykować wszystko dla miłości do Edwarda, zanurzając się w świat pełen nadprzyrodzonych zagrożeń. Sytuacja dramatycznie komplikuje się wraz z pojawieniem się Jamesa – bezwzględnego wampira trackera, który obsesyjnie poluje na ludzi dla sportu i który, zainspirowany zapachem Belli i jej bliskością z Cullenami, wybiera ją na swoją kolejną ofiarę. James, mistrz manipulacji i pościgów, stanowi realne zagrożenie dla życia Belli, prowokując Cullenów do otwartej walki.
W obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa, Edward wraz ze swoją rodziną – Carlisle’em, Esme, Jasperem, Rosalie i Alice – stają do walki, by chronić Bellę. Ta część filmu obfituje w emocjonujące i napięte sceny, kulminujące w dramatycznym pojedynku w opuszczonym studiu baletowym, miejscu związanym z dzieciństwem Belli. James, aby zwabić Bellę, porywa jej matkę, zmuszając dziewczynę do podjęcia heroicznej próby ratunku. Konfrontacja z Jamesem jest brutalna i pozostawia Bellę ciężko ranną, ale dzięki interwencji Edwarda i jego rodziny, udaje się ją ocalić. Fabuła „Zmierzchu” doskonale łączy romantyzm z elementami thrillera, tworząc niezapomnianą opowieść o miłości, poświęceniu i walce o przetrwanie w świecie, gdzie wampir Zmierzch nie jest tylko potworem, ale także tragicznym, romantycznym bohaterem.
Galeria postaci: Ludzie, wampiry i wilkołaki w świecie „Zmierzchu”
Świat „Zmierzchu” to mozaika fascynujących postaci, z których każda wnosi do opowieści unikalny wymiar, pogłębiając złożoną sieć relacji i konfliktów. Klucz do zrozumienia fenomenu sagi leży w głęboko psychologicznym ujęciu bohaterów, którzy, mimo swej nadprzyrodzonej natury, zmagają się z bardzo ludzkimi emocjami.
Bella Swan: Nieśmiała nastolatka, której serce wybrało niemożliwe
Isabella „Bella” Swan (grana przez Kristen Stewart) jest główną bohaterką i narratorką większości sagi. Na początku poznajemy ją jako introwertyczną, nieco niezręczną nastolatkę, która czuje się nie na miejscu zarówno w Phoenix, jak i początkowo w Forks. Bella jest niezwykle lojalna, odważna i bezinteresowna, co czyni ją wyjątkową w oczach Edwarda. Jej niezwykła odporność umysłowa, która sprawia, że Edward nie może czytać jej myśli, jest kluczowym elementem ich relacji i późniejszego rozwoju fabuły. Mimo swojej początkowej niepewności, Bella wykazuje się determinacją i siłą, gotowa zrezygnować ze swojego człowieczeństwa dla ukochanej osoby. Jej transformacja z zagubionej dziewczyny w pewną siebie wampirzycę jest jedną z najbardziej poruszających i znaczących w całej sadze, odzwierciedlając archetyp baśniowej bohaterki, która odnajduje swoje przeznaczenie w świecie fantasy.
Edward Cullen: Tajemniczy wampir, miłość stulecia
Edward Cullen (grany przez Roberta Pattinsona) to archetyp romantycznego wampira, który przez dekady żył w samotności, naznaczony wiecznym życiem. Transformed w 1918 roku przez Carlisle’a, Edward zatrzymał swój fizyczny wiek na 17 latach. Jego zdolność telepatyczna, a także nadludzka szybkość i siła, czynią go potężnym. Jednak to jego głęboka wrażliwość, honor i walka z wewnętrznymi demonami – pragnieniem krwi i poczuciem winy za bycie potworem – definiują jego postać. Miłość do Belli jest dla niego zarówno zbawieniem, jak i przekleństwem; jednocześnie pragnie jej i boi się jej skrzywdzić. Edward reprezentuje klasyczny motyw zakazanego romansu, gdzie wampir Zmierzch staje się symbolem wiecznej miłości i poświęcenia, zmagającego się z własną naturą dla dobra ukochanej.
Rodzina Cullenów: Wampirzy wegetarianie i ich moralne dylematy
Rodzina Cullenów to unikalny klan wampirów, który odrzuca typowy dla ich gatunku styl życia, żywiąc się wyłącznie krwią zwierząt, co określają mianem „wegetarianizmu”. Ich zasady moralne i wzajemna miłość wyróżniają ich na tle innych wampirów.
- Carlisle Cullen: Nestor rodziny, medyk i twórca „diety” Cullenów. Jest uosobieniem dobroci, mądrości i kontroli.
- Esme Cullen: Uosobienie matczynej miłości i empatii. Jej ciepło i opiekuńczość są ostoją rodziny.
- Alice Cullen: Wampirzyca o zdolnościach prekognicji, widząca przyszłość. Jej radosna natura i lojalność są nieocenione.
- Jasper Hale: Mąż Alice, zmagający się z kontrolą nad swoim pragnieniem krwi. Posiada zdolność manipulowania emocjami.
- Rosalie Hale: Najpiękniejsza z Cullenów, początkowo niechętna Belli, zazdrosna o jej ludzkie życie. Jej historia to symbol utraconej niewinności.
- Emmett Cullen: Mąż Rosalie, najsilniejszy fizycznie, o prostolinijnej i wesołej naturze.
James: Bezwzględny łowca i główny antagonista
James (grany przez Cama Gigandeta) jest głównym antagonistą pierwszego filmu. To wampir tracker, którego jedyną przyjemnością jest polowanie na ludzi i wampiry, a jego zmysły pozwalają mu na bezbłędne śledzenie ofiar. Jego obsesja na punkcie Belli, wynikająca z jej niezwykłego zapachu i bliskości z „wegetarianami”, prowadzi do brutalnego starcia. James jest ucieleśnieniem pierwotnego, mrocznego aspektu wampiryzmu, stojąc w opozycji do moralnych zasad Cullenów i stanowiąc realne zagrożenie dla ich spokoju. Jego postać podkreśla niebezpieczeństwo, jakie Bella podejmuje, wchodząc do świata wampirów.
Choć w pierwszym filmie nie pojawia się jako kluczowa postać, warto wspomnieć także o Jacobie Blacku, młodym wilkołaku z plemienia Quileute, który jest najlepszym przyjacielem Belli i jej potencjalnym romantycznym partnerem. Jego rola rozwija się w kolejnych częściach sagi, tworząc ikoniczny trójkąt miłosny.
Gwiazdy, które zdefiniowały pokolenie: Obsada „Zmierzchu”
Kluczem do globalnego sukcesu „Zmierzchu” było nie tylko wierna adaptacja i intrygująca fabuła, ale także starannie dobrana obsada, która tchnęła życie w ikoniczne postacie Stephenie Meyer. Młodzi aktorzy, wówczas jeszcze stosunkowo nieznani, stali się z dnia na dzień międzynarodowymi gwiazdami, a ich twarze na zawsze kojarzone są z wampirem Zmierzch i jego śmiertelną ukochaną.
Kristen Stewart jako Bella Swan: Od nieśmiałości do ikony
Rola Isabelli „Belli” Swan przypadła Kristen Stewart, młodej aktorce, która już wcześniej zwróciła na siebie uwagę występami w filmach niezależnych, takich jak „Into the Wild”. Jej interpretacja Belli była niezwykle autentyczna – Stewart zdołała oddać nieśmiałość, niezręczność, ale także wewnętrzną siłę i determinację bohaterki. Krytycy i publiczność docenili jej zdolność do wyrażania skomplikowanych emocji, subtelnych niuansów i wrażliwości, które sprawiły, że Bella stała się postacią, z którą identyfikowały się miliony nastolatek na całym świecie. Rola w „Zmierzchu” uczyniła ze Stewart jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek swojego pokolenia, otwierając jej drzwi do kariery pełnej różnorodnych wyzwań artystycznych i uznanych ról, które pozwoliły jej zerwać z etykietką „Belli Swan”.
Robert Pattinson jako Edward Cullen: Tajemniczy urok wiecznego młodzieńca
Wampira Edwarda Cullena zagrał Robert Pattinson, brytyjski aktor, który wcześniej miał na koncie niewielką, choć zapadającą w pamięć rolę Cedrica Diggory’ego w sadze o Harrym Potterze. Wybór Pattinsona do roli Edwarda, jednego z najbardziej uwielbianych bohaterów literackich, początkowo wywołał mieszane reakcje wśród fanów książek. Jednak jego hipnotyzujące spojrzenie, magnetyzująca charyzma i umiejętność oddania wewnętrznego konfliktu Edwarda – jego wiecznego cierpienia i walki z własną naturą – szybko rozwiały wszelkie wątpliwości. Pattinson stworzył postać, która była jednocześnie przerażająca i pociągająca, niebezpieczna i romantyczna. Jego występ, połączony z niezwykłą chemią z Kristen Stewart, stał się sercem filmu i przyczynił się do jego kolosalnego sukcesu. Edward Cullen w wykonaniu Pattinsona to ikoniczny wampir Zmierzch, który na zawsze zmienił postrzeganie tej mitologicznej postaci w kulturze popularnej.
Pełna obsada i role drugoplanowe: Fundamenty świata Forks
Sukces „Zmierzchu” to zasługa nie tylko głównych protagonistów, ale również fantastycznej obsady drugoplanowej, która wzbogaciła świat Forks. Ich role, choć czasem epizodyczne, były kluczowe dla budowania wiarygodności i głębi uniwersum:
- Billy Burke jako Charlie Swan: Ojciec Belli, szeryf Forks, którego relacja z córką jest ważnym elementem opowieści. Burke wniósł do postaci ciepło i autentyczność.
- Peter Facinelli jako Carlisle Cullen: Głowa rodziny Cullenów, wzór spokoju i mądrości.
- Elizabeth Reaser jako Esme Cullen: Opiekuńcza matka rodziny, emanująca empatią.
- Ashley Greene jako Alice Cullen: Urocza i żywiołowa, z niezwykłą zdolnością widzenia przyszłości.
- Jackson Rathbone jako Jasper Hale: Cichy i zmagający się z własnymi demonami, posiadający zdolność odczuwania i modyfikowania emocji.
- Nikki Reed jako Rosalie Hale: Zjawiskowo piękna, początkowo wroga Belli, której trudna przeszłość wyjaśnia jej postawę.
- Kellan Lutz jako Emmett Cullen: Najsilniejszy i najbardziej beztroski z rodziny, stanowiący komiczne odciążenie.
- Anna Kendrick jako Jessica Stanley: Jedna z pierwszych przyjaciółek Belli w Forks, jej rola przyniosła Annie Kendrick dużą rozpoznawalność.
- Justin Chon jako Eric Yorkie: Kolega Belli, nieco niezdarny, ale sympatyczny.
- Taylor Lautner jako Jacob Black: Choć w pierwszym filmie jego rola jest mniejsza, jako najlepszy przyjaciel Belli i wilkołak, jego postać staje się kluczowa w kolejnych częściach sagi.
Każdy z tych aktorów przyczynił się do stworzenia zróżnicowanego i angażującego świata, co pozwoliło widzom w pełni zanurzyć się w opowieść o zakazanej miłości i nadprzyrodzonych zagrożeniach.
Symfonia emocji: Rola ścieżki dźwiękowej w kreowaniu atmosfery „Zmierzchu”
Ścieżka dźwiękowa filmu „Zmierzch” odegrała monumentalną rolę w jego sukcesie, stając się integralnym elementem, który wzmacniał emocje, budował napięcie i podkreślał tajemniczy, romantyczny klimat opowieści. Składająca się z dwóch odrębnych albumów, „Twilight: Original Motion Picture Soundtrack” i „Twilight: The Score”, muzyka z filmu szybko zdobyła kultowy status, w równym stopniu co sama fabuła.
„Twilight: Original Motion Picture Soundtrack”: Hity, które definiowały nastrój
Pierwszy album, wydany 4 listopada 2008 roku, zawierał kolekcję utworów popularnych artystów, które zostały starannie wybrane, by oddać nastrój i ton filmu. Za wybór piosenek odpowiedzialna była Alexandra Patsavas, znana z wybierania muzyki do seriali takich jak „Chirurdzy” czy „The O.C.”. Soundtack trafił prosto na pierwsze miejsce listy Billboard 200, co było niezwykłym osiągnięciem dla ścieżki dźwiękowej. Album zawierał utwory takich artystów jak:
- Muse – „Supermassive Black Hole”: Dynamiczny i mroczny utwór idealnie pasujący do sceny gry w baseball pomiędzy wampirami, podkreślając ich nadludzkie zdolności i niebezpieczeństwo.
- Paramore – „Decode”: Specjalnie skomponowana na potrzeby filmu piosenka, która stała się niemal hymnem sagi, oddając emocje Belli i Edwarda.
- Linkin Park – „Leave Out All the Rest”: Przenikliwy utwór rockowy, który znalazł swoje miejsce w emocjonalnych momentach filmu.
- Iron & Wine – „Flightless Bird, American Mouth”: Niezwykle romantyczna i delikatna ballada, która towarzyszyła jednej z najbardziej ikonicznych scen miłosnych – tańcowi Edwarda i Belli.
- Perry Farrell – „Go All the Way (Into the Twilight)”: Utwór, który otwiera i zamyka film, budując poczucie tajemnicy i opowieści.
Te i inne piosenki nie tylko wzbogaciły film, ale również zyskały ogromną popularność poza nim, stając się częścią dyskografii fanów i pamiątką po niezwykłym kinowym doświadczeniu. Wampir Zmierzch zyskał swój unikalny dźwiękowy krajobraz dzięki tej eklektycznej mieszance.
„Twilight: The Score”: Melancholia i romantyzm Cartera Burwella
Drugi album, „Twilight: The Score”, zawierał oryginalną muzykę skomponowaną przez Cartera Burwella. Burwell, ceniony kompozytor znany z pracy nad filmami braci Coen, stworzył eteryczną i melancholijną partyturę, która doskonale oddawała romantyczną i nieco mroczną atmosferę „Zmierzchu”. Jego kompozycje, często oparte na delikatnych melodiach fortepianu i smyczków, subtelnie podkreślały emocjonalne stany bohaterów, budując napięcie w scenach grozy i wzmacniając uczucie zakazanej miłości.
- „Bella’s Lullaby”: Centralny motyw muzyczny, który stał się synonimem miłości Belli i Edwarda. To kołysanka, którą Edward gra Belli na fortepianie, symbolizująca ich bliskość i intymność. Utwór ten jest delikatny, piękny i niezwykle wzruszający, idealnie oddający eteryczny charakter ich związku.
- „Clair de Lune” Claude’a Debussy’ego: Choć nie jest oryginalną kompozycją Burwella, jej obecność w ścieżce dźwiękowej i w filmie, w scenie Edwarda i Belli w jego pokoju, podkreśla romantyzm i klasyczną elegancję wampira.
Muzyka Burwella nie tylko towarzyszyła akcji, ale wręcz współtworzyła narrację, wciągając widzów głębiej w świat filmu. Stała się ona nieodłącznym elementem tożsamości „Zmierzchu”, dowodząc, że dobrze skomponowana ścieżka dźwiękowa może być równie ważna, co obraz, w budowaniu niezapomnianego kinowego doświadczenia. Dzięki starannie dobranym utworom oraz kompozycjom Burwella, ścieżka dźwiękowa stała się nieodłącznym elementem serii „Zmierzch”, potęgując wrażenie, że wampir Zmierzch to istota o złożonej duszy i głębokich uczuciach.
Dziedzictwo sagi: Kontynuacje i wpływ „Zmierzchu” na gatunek wampiryczny
Sukces „Zmierzchu” był dopiero początkiem. Film Catherine Hardwicke zapoczątkował globalny fenomen, który rozwinął się w pełnoprawną sagę, składającą się z pięciu ekranizacji czterech książek Stephenie Meyer. Każda kolejna część przyciągała do kin miliony widzów, umacniając status „Zmierzchu” jako jednej z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii młodzieżowych w historii kinematografii. Od „Księżyca w nowiu” po dwie części „Przed świtem”, saga kontynuowała eksplorację miłości, lojalności, poświęcenia i niebezpieczeństw związanych ze światem nadprzyrodzonym, rozszerzając historię Belli, Edwarda i Jacoba.
Kontynuacje: Rozwój fabuły i trójkąt miłosny
Po oszałamiającym sukcesie pierwszego filmu, producenci szybko przystąpili do realizacji kolejnych części, które kontynuowały epicką opowieść:
- „Księżyc w nowiu” (2009): Reżyserowany przez Chrisa Weitza, film skupia się na emocjonalnych zmaganiach Belli po tym, jak Edward niespodziewanie ją opuszcza, wierząc, że chroni ją w ten sposób. Bella wchodzi w głęboką przyjaźń z Jacobem Blackiem, która szybko przeradza się w skomplikowany trójkąt miłosny. W tej części widzowie poznają świat wilkołaków i dowiadują się więcej o klanie Volturi, wampirzej arystokracji.
- „Zaćmienie” (2010): Reżyseria Davida Slade’a przyniosła bardziej mroczny i dynamiczny film. W Forks pojawia się armia nowonarodzonych wampirów, stworzonych przez Victorię, która pragnie zemścić się za śmierć Jamesa. Cullenowie i wilkołaki muszą połączyć siły, by stawić czoła zagrożeniu. Film dogłębnie eksploruje trójkąt miłosny między Bellą, Edwardem i Jacobem, zmuszając Bellę do podjęcia ostatecznej decyzji.
- „Przed świtem. Część 1” (2011) i „Przed świtem. Część 2” (2012): Ostatnie dwie części sagi, obie wyreżyserowane przez Billa Condona, stanowią kulminację historii. „Część 1” skupia się na ślubie Belli i Edwarda, ich miesiącu miodowym oraz szokującej wiadomości o ciąży Belli z wampirzym dzieckiem.